Annonsering  |  Abonnement  |  Om oss  |  Vår historie  |  Kontakt oss  |  Linker
Lokalavisa for Røros i 132 år. 1886 - 2018
Torsdag 13. september
 
Kjøp e-avis
Bestille abonnement?

Velg abonnementstype:

Jeg ønsker også abonnement på e-avis (kr 150,–)
Navn:

Adresse:

Postnr.:  Sted:

Telefon/e-post:

Send faktura til annen adresse (f. eks for gave)

 

13. september
6. september
Tidligere utgaver
Hent artikkelliste fra arkivet...
 
Søk i Fjell-Ljoms nyhetsarkiv:
 
Ein intens kamerat
Det gode liv: Av Ivar A. Vaa (bilde mangler)

Det er heilt sprtt eigentleg. Det verste er at eg kjenner meg heilt avhengig og er stadig p leiting etter han dersom han er ute av syne over lengre tid. Og lengre tid i denne samanhengen er berre ein time eller to.
Eg m berre ha han for eg lyt ta bilde av barnebarna nr dei sjarmerar meg, han er fotoapparat ogs forstr du, han album ogs. S har han ein fantastisk evne. Han let meg sende bilda mine til andre som har ein slik kamerat. Sende dei gjennom lufta, og vipps s er dei framme. Ja, Vipps ja. Det er noko eg kan rre ved p kameraten min og jammen er han ikkje kopla til banken min slik at eg kan sende pengar like fort som bilda reiser av stad. koplinga til banken min gjer ogs at eg kan betale rekningane mine, f lnna mi og alt anna bankdama hjelpte meg med fr.
Som postkasse er kameraten min kjekk ha. Det kjem brev fr mange dit, bde dei eg vil ha og alt mulig som berre er tull. Lurar eg p korleis det har gtt med skattepengane mine sker eg berre opp denne ute i lufta, trykker nokre kodar p kameraten min, s tek det nokre sekund og NAV er klar til vise meg det eg treng.
Det er ikkje lenge sidan eg satt med ei slik kartbok d eg kjrte bil til ein stad eg var usikker p kor var. No er det annleis. Eg ber kameraten min, denne vesle plata om fortelje vegen dit eg skal. Med fin damestemme er ho der i kvart vegkryss og fortel neste val eg lyt ta.
Det er ikkje berre ei plate denne karen, men min har ogs frakk av lr p seg, med innaplomme. Der har eg pengane mine som er laga av plastikk og ikkje strre enn frarkortet mitt som ligg ved sida av. For det er heller ikkje grnnt lenger, mest som ei lita notisbok var det fr. Desse sm korta ligg i innaplomma p frakken og er stadig i bruk.
Eg tenkjer av og til at om bestemor hadde levd og ftt veta at vi tok med telefonen p tur for ta bilde med han og sende brev samstundes om det passa seg slik, d hadde ho vore litt skeptisk. Men ho hadde nok fortalt meg at ho hadde inntrykk av at eg sg vel mykje p han, berre for sjekke noko som ikkje var viktig.
For det var telefonen min eg snakka slik om, litt overfladisk, for det er mykje meir du kan bruke han til, s vidt eg forstr.



© Alle rettigheter reservert Fjell-Ljom og AS Avisdrift.
Enhver kopiering av innholdet på disse sidene skal avtales med rettighetshaver.
Webutgaven publiseres av avisas redaksjon i system levert av Maxus Media